Ad
< terug

Voorgebakken klei.

De pogingen om atletiek vanuit verschillende gezichtspunten te bekijken worden schaarser. Het lukt niet altijd om het dogma voorbij te lopen. Sport is bij uitstek een verschijnsel waar het dogma uitstekend gedijt. Dat maakt sport ook tot een zwakke metafoor voor het leven. Veel is te beïnvloeden, te trainen en te coachen en een bekend dogma in de sport is dat alles wat goed of slecht gaat ergens van komt. Al die regels en gedragingen dragen er toe bij, dat heel veel sporters zich tijdens hun actieve periodes inkapselen binnen denkkaders die objectief beschouwd nogal raar zijn.

19 mei 2016 (0 reacties)

Overpeinzingen

 

De pogingen om atletiek vanuit verschillende gezichtspunten te bekijken worden schaarser. Het lukt niet altijd om het dogma voorbij te lopen. Sport is bij uitstek een verschijnsel waar het dogma uitstekend gedijt. Dat maakt sport ook tot een zwakke metafoor voor het leven. Veel is te beïnvloeden, te trainen en te coachen en een bekend dogma in de sport is dat alles wat goed of slecht gaat ergens van komt. Al die regels en gedragingen dragen er toe bij, dat heel veel sporters zich tijdens hun actieve periodes inkapselen binnen denkkaders die objectief beschouwd nogal raar zijn.

 

Als je zus traint, kun je dit en dat beter. Mits je zo eet, zo lang slaapt, dit mindert, dat toevoegt en dan is het na een jaar of zeven volkomen logisch dat je steengoed bent. Steengoed kan op een heleboel manieren gebakken worden.

 

De klei die je gebruikt moet geschikt zijn voor het object wat je eruit wilt kneden. Er zijn diverse soorten op de markt. Fijne en grove chamotte, klei die geschikt is voor porselein en dan zijn er nog soorten met bijzondere samenstellingen die tijdens het bakproces aan speciale effecten kunnen bijdragen. Atleten zijn ook ooit uit de klei getrokken. Zowel atleten als klei zijn tweede generatie sterrenstof. Een deel van de klei kwam via graan in mensen terecht, maar heel veel klei ligt maar wat te wachten op wat komen gaat of zoekt de toekomst in iets anders. Steengoed bakken en atleten trainen lijkt wel eens wat op elkaar. Goed kneden is belangrijk, anders gaat er van alles stuk tijdens het bak- of trainingsproces. Als marathonloper moet je goed gekneed zijn om de hoge temperaturen in Rio te doorstaan. Als er te veel lucht in de klei achterblijft, gaat het zorgvuldig vormgegeven product breken in de oven. Na afkoeling vind je dan de scherven.  Prima allemaal, maar atleten zijn mensen en de vergelijking van een marathonprestatie met het tot stand komen van steengoed gaat mank.

 

Hoe vreemd lezers van hardloopsites in elkaar steken zie je soms ook aan wat er te lezen is en hoe er wel of niet over gediscussieerd wordt. De moordaanslag op Sofie Goos is nieuws met weinig impact. Waar het dan wel over gaat is of alle hardlopende bonenstaken wel heilige boontjes zijn. Over gezonde voeding, over wat er allemaal gedaan en gelaten moet worden en over wie daar allemaal wat over beslissen, maar een moordaanslag? Dat is op atletieksites klein bier. Als nummer twee struikelt wordt nummer drie misschien wel tweede, want het gaat om het resultaat. Het is uiteindelijk knap maf dat het allemaal zo ontzettend belangrijk is. Bekijk jezelf vooral eens als je aan het trainen bent. Wat zie je?

 

Een jager zonder prooi. Steengoed zonder oor. Voetjes van de vloer om met beide benen op de grond te komen. Langer en gezonder levend thuiskomen door weg te rennen. Loerend naar elkaar en proberen elkaar voor te blijven. Landloper met een  eigen huis. Geperiodiseerde leegloperij. Een voetzoeker die niet afgaat. Een doener die doet wat van niemand moet. Dromend de weg kwijt. En dan ineens een mes tussen je ribben, een berichtje op alle sites. Zes weken niet trainen, maar wat doet het in je hoofd? Het is maar een nieuwtje.

 

Heus, hardlopen kan de kwaliteit van je leven verbeteren. Sport is nog even iets anders. Wie niet kan focussen bereikt niets in de sport. Een wat bredere blik maakt dat je heel misschien iets bereikt, samen met je sport, niet in de sport. De Rio-gangers wens ik de focus toe die nodig is om te presteren. En voor later veel sterkte als de blik zich weer verbreedt na de ontdekking dat alles anders is als alles weer gewoon wordt. Dat er vliegtuigen naar beneden vallen tijdens je slaap. Dat daarin mensen zaten die de dag ervoor nog goed getraind hadden. Memento glorie wordt memento mori. Houd het kort, het is al voorgebakken. Wat is nou een goede training? In Santiago zag ik ze binnendruppelen, sommigen liepen mank, samen op zoek naar God in zichzelf. De Botafumeiro in de kathedraal van Santiago haalt 68 kilometer per uur en hij rookt er zelfs bij. Geen hardloper die dat haalt. Een mens lult wat af onderweg, onderweg naar Santiago, naar Rio, of naar waar dan ook. Is de weg het doel? Waar is die weg ook al weer voor? Inderdaad, om ergens uit te komen. Die zekerheid heb je, of je traint of niet, je komt er. Steengoed, en daarna lekker onderuit.

© hardloopnieuws.nl

Reacties

    Geen reacties.
Al een account, log hier in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *