Ad
< terug

De balans tussen weten en zweten

Eindelijk een marathonloper als staatshoofd. Wij zijn trendvolgers van Amerika, zelfs de erfelijkheid van een functie doet daar niets aan af. Clinton, Bush, allebei prima lopers. Een trimbaan achter het Witte Huis, een loopband in de presidentiële Airforce-1 en het is dan ook niet verbazingwekkend dat onze koning zich bij het rijtje sportende staatshoofden aansluit. Nu wordt het afwachten wie namens Nederland in het IOC gaat plaatsnemen.

21 januari 2014 (0 reacties)

Overpeinzingen

Door Jitze Weber

Eindelijk een marathonloper als staatshoofd. Wij zijn trendvolgers van Amerika, zelfs de erfelijkheid van een functie doet daar niets aan af. Clinton, Bush, allebei prima lopers. Een trimbaan achter het Witte Huis, een loopband in de presidentiële Airforce-1 en het is dan ook niet verbazingwekkend dat onze koning zich bij het rijtje sportende staatshoofden aansluit. Nu wordt het afwachten wie namens Nederland in het IOC gaat plaatsnemen. Laten we maar hopen dat we toch weer vertegenwoordigd worden, ik ga voor Edith Bosch. Het fluistercircuit heeft het over Pieter van den Hoogenband, maar het lijkt in elk geval wel haast zeker dat het deze keer geen hardloper wordt. Onze koning heeft het goed gedaan als IOC-lid. Jammer dat 2028 door de overheid in het vriesvak gekwakt is. Alles draait om geld en de Spelen kunnen niet uit. De voorbereidingen voor Rio komen inmiddels voorzichtig op gang. Om daar weer een beetje goed te presteren moeten een paar oude vragen opnieuw gesteld worden. Laat ik er eens een principekwestie uitpikken: Wat is de plaats van de techniek binnen de training?

Al jarenlang wordt technische scholing van atleten luidruchtig gepropageerd onder trainers in Nederland. De motivatie is dan vaak dat de toegenomen aandacht voor techniek de resultaten de laatste dertig jaar fors vooruitgeholpen heeft, dat de uitgangsconditie van het sporttalent in korte tijd niet echt verandert en dat we dus vooral op die pennen moeten doorbreien. “Dom trainen” doet een sporter niet meer, alles moet geprogrammeerd worden. De plaats van de pure werklust en de teambuilding is lichtelijk ondergesneeuwd. Techniek is zeker belangrijk gebleken, maar de laatste jaren draagt het steeds minder bij aan verbetering en in een paar toch niet onbelangrijke takken van sport zie je dat de bakens verzetten wel degelijk tot resultaat kan leiden. Dopinggebruik heeft de bijdrage van techniek vertroebeld. We weten gewoon niet echt zeker waar de progressie vandaan kwam. Periodisering en betere begeleiding spelen vast en zeker de hoofdrol, maar de feiten zijn wat ze zijn. Meten is weten, zeker als het om resultaten gaat. Gebleken is dat controle op de totstandkoming van al die toptijden ontoereikend was en dat niet valt uit te sluiten dat het hele corrupte verdienmodel ook na een aantal spectaculaire ontmaskeringen gewoon blijft bestaan.

Elke bijdrage aan resultaatverbetering kent een verminderende meeropbrengst. Dat geldt niet alleen voor trainingsinhoud, maar ook voor alle andere factoren die het resultaat beïnvloeden. Een uitgekiende periodisering is nog steeds een goede basis voor talentontwikkeling. Tegelijkertijd komen anderen aandragen met wetmatigheden die puur het aantal trainingsuren opvoeren als norm om de top te halen. Alles is te nuanceren als je het op de individuele sporter toespitst, maar kijkend naar voetbal en wielrennen zie je de laatste tijd dat gewoon keihard trainen het beter lijkt te doen dan het rigide hanteren van vastgeroeste wetmatigheden. Ronduit vermakelijk is de koudwatervrees bij sporters voor mentale training. Velen zien het lichamelijk bezig zijn nog los staan van hetgeen er in hun hoofd gebeurt en dat terwijl toch genoeg is aangetoond dat snelheid iets is wat vooral uit je zenuwstelsel gehaald moet worden. Verder doe je via je training zo veel met de chemische processen in je hoofd dat je per training soms meer aan je gevoel dan aan je spieren verandert. Beide zijn van invloed op je sportprestaties. De discussie over waar de balans dienaangaande ligt is eigenlijk nog maar net op gang gekomen en internationaal gezien zijn we met de ontwikkeling van mentale training nog maar net uit de luiers. Er is ook heel wat kennis verloren gegaan. Communicatie is iets heel anders dan de sociale media bevolken. Eerst leer je braaf op de trainerscursus dat non-verbale communicatie 70% van de boodschap overdraagt en vervolgens meent iedereen sociaal te participeren middels beeldscherm en getjilp. Dat kan niet werken.

Bij schaatsers en triatleten zie je duidelijk hoe bepalend de erfelijke factor is voor het resultaat in de sport. Wielrenners die in Australië stoempen op de rand van hun kunnen, grijpen steeds vaker de macht. Het Duitse werkvoetbal gaat de Europacup winnen en dat weten we al voordat de finale gespeeld is. Het periodiseren van training is niet uitgewerkt, maar wel als dominante basis voor sportresultaat. Onze eigen sportbond heeft intussen ook door dat een andere aanpak dringend gewenst is. Het scoutingachtige project in Arnhem is nog maar het begin. Eerst weten wie over talent beschikt en dan pas doordachte trainingen aanbieden. Recreatief hardlopen moet natuurlijk ondersteund blijven, maar dat kan op tal van andere manieren. Voor alerte bestuurders is sport eerder middel dan doel en hersendoorbloeding is effectiever te stimuleren bij een lagere intensiteit. Clinton, Bush en onze koning liepen tijden van rond de vier uur op de marathon, maar konden hun verhaal goed onder woorden brengen. Denken met de benen vind ik nog steeds geen optie. Hooguit kan je de gedachten met je benen versterken en bijsturen. Het is dus ook onzin om te denken dat degene die het hardste loopt, het hardlopen als zodanig ook het beste begrijpt. Talentrecrutering is een ander probleem. Groepsdruk en tijdgeest kunnen verhinderen dat mensen het beste uit zichzelf halen. Onze nieuwe koning lijkt het juiste trainingsprogramma wel doorlopen te hebben. Nu maar hopen dat hij niet dichtgroeit op de troon. Rio vraagt voor topsporters de nodige heroverweging. Op tijd beginnen maar.

© hardloopnieuws.nl

Reacties

    Geen reacties.
Al een account, log hier in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De balans tussen weten en zweten

Eindelijk een marathonloper als staatshoofd. Wij zijn trendvolgers van Amerika, zelfs de erfelijkheid van een functie doet daar niets aan af. Clinton, Bush, allebei prima lopers. Een trimbaan achter het Witte Huis, een loopband in de presidentiële Airforce-1 en het is dan ook niet verbazingwekkend dat onze koning zich bij het rijtje sportende staatshoofden aansluit. Nu wordt het afwachten wie namens Nederland in het IOC gaat plaatsnemen.

3 mei 2013 (0 reacties)

Overpeinzingen

Door Jitze Weber

Eindelijk een marathonloper als staatshoofd. Wij zijn trendvolgers van Amerika, zelfs de erfelijkheid van een functie doet daar niets aan af. Clinton, Bush, allebei prima lopers. Een trimbaan achter het Witte Huis, een loopband in de presidentiële Airforce-1 en het is dan ook niet verbazingwekkend dat onze koning zich bij het rijtje sportende staatshoofden aansluit. Nu wordt het afwachten wie namens Nederland in het IOC gaat plaatsnemen. Laten we maar hopen dat we toch weer vertegenwoordigd worden, ik ga voor Edith Bosch. Het fluistercircuit heeft het over Pieter van den Hoogenband, maar het lijkt in elk geval wel haast zeker dat het deze keer geen hardloper wordt. Onze koning heeft het goed gedaan als IOC-lid. Jammer dat 2028 door de overheid in het vriesvak gekwakt is. Alles draait om geld en de Spelen kunnen niet uit. De voorbereidingen voor Rio komen inmiddels voorzichtig op gang. Om daar weer een beetje goed te presteren moeten een paar oude vragen opnieuw gesteld worden. Laat ik er eens een principekwestie uitpikken: Wat is de plaats van de techniek binnen de training?

Al jarenlang wordt technische scholing van atleten luidruchtig gepropageerd onder trainers in Nederland. De motivatie is dan vaak dat de toegenomen aandacht voor techniek de resultaten de laatste dertig jaar fors vooruitgeholpen heeft, dat de uitgangsconditie van het sporttalent in korte tijd niet echt verandert en dat we dus vooral op die pennen moeten doorbreien. “Dom trainen” doet een sporter niet meer, alles moet geprogrammeerd worden. De plaats van de pure werklust en de teambuilding is lichtelijk ondergesneeuwd. Techniek is zeker belangrijk gebleken, maar de laatste jaren draagt het steeds minder bij aan verbetering en in een paar toch niet onbelangrijke takken van sport zie je dat de bakens verzetten wel degelijk tot resultaat kan leiden. Dopinggebruik heeft de bijdrage van techniek vertroebeld. We weten gewoon niet echt zeker waar de progressie vandaan kwam. Periodisering en betere begeleiding spelen vast en zeker de hoofdrol, maar de feiten zijn wat ze zijn. Meten is weten, zeker als het om resultaten gaat. Gebleken is dat controle op de totstandkoming van al die toptijden ontoereikend was en dat niet valt uit te sluiten dat het hele corrupte verdienmodel ook na een aantal spectaculaire ontmaskeringen gewoon blijft bestaan.

Elke bijdrage aan resultaatverbetering kent een verminderende meeropbrengst. Dat geldt niet alleen voor trainingsinhoud, maar ook voor alle andere factoren die het resultaat beïnvloeden. Een uitgekiende periodisering is nog steeds een goede basis voor talentontwikkeling. Tegelijkertijd komen anderen aandragen met wetmatigheden die puur het aantal trainingsuren opvoeren als norm om de top te halen. Alles is te nuanceren als je het op de individuele sporter toespitst, maar kijkend naar voetbal en wielrennen zie je de laatste tijd dat gewoon keihard trainen het beter lijkt te doen dan het rigide hanteren van vastgeroeste wetmatigheden. Ronduit vermakelijk is de koudwatervrees bij sporters voor mentale training. Velen zien het lichamelijk bezig zijn nog los staan van hetgeen er in hun hoofd gebeurt en dat terwijl toch genoeg is aangetoond dat snelheid iets is wat vooral uit je zenuwstelsel gehaald moet worden. Verder doe je via je training zo veel met de chemische processen in je hoofd dat je per training soms meer aan je gevoel dan aan je spieren verandert. Beide zijn van invloed op je sportprestaties. De discussie over waar de balans dienaangaande ligt is eigenlijk nog maar net op gang gekomen en internationaal gezien zijn we met de ontwikkeling van mentale training nog maar net uit de luiers. Er is ook heel wat kennis verloren gegaan. Communicatie is iets heel anders dan de sociale media bevolken. Eerst leer je braaf op de trainerscursus dat non-verbale communicatie 70% van de boodschap overdraagt en vervolgens meent iedereen sociaal te participeren middels beeldscherm en getjilp. Dat kan niet werken.

Bij schaatsers en triatleten zie je duidelijk hoe bepalend de erfelijke factor is voor het resultaat in de sport. Wielrenners die in Australië stoempen op de rand van hun kunnen, grijpen steeds vaker de macht. Het Duitse werkvoetbal gaat de Europacup winnen en dat weten we al voordat de finale gespeeld is. Het periodiseren van training is niet uitgewerkt, maar wel als dominante basis voor sportresultaat. Onze eigen sportbond heeft intussen ook door dat een andere aanpak dringend gewenst is. Het scoutingachtige project in Arnhem is nog maar het begin. Eerst weten wie over talent beschikt en dan pas doordachte trainingen aanbieden. Recreatief hardlopen moet natuurlijk ondersteund blijven, maar dat kan op tal van andere manieren. Voor alerte bestuurders is sport eerder middel dan doel en hersendoorbloeding is effectiever te stimuleren bij een lagere intensiteit. Clinton, Bush en onze koning liepen tijden van rond de vier uur op de marathon, maar konden hun verhaal goed onder woorden brengen. Denken met de benen vind ik nog steeds geen optie. Hooguit kan je de gedachten met je benen versterken en bijsturen. Het is dus ook onzin om te denken dat degene die het hardste loopt, het hardlopen als zodanig ook het beste begrijpt. Talentrecrutering is een ander probleem. Groepsdruk en tijdgeest kunnen verhinderen dat mensen het beste uit zichzelf halen. Onze nieuwe koning lijkt het juiste trainingsprogramma wel doorlopen te hebben. Nu maar hopen dat hij niet dichtgroeit op de troon. Rio vraagt voor topsporters de nodige heroverweging. Op tijd beginnen maar.

© hardloopnieuws.nl

Reacties

    Geen reacties.
Al een account, log hier in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *