Ad
< terug

Hazen

21 januari 2014 (0 reacties)

Hardlopen


Spanning tot op de meet. Tergat wint voor de vallende Ramaala © hardloopnieuws.nl

Door Henk van Duuren

Het begrip hazen doet al jaren opgang in de loopwereld. Het komt uit de wereld van de jacht. Honden worden losgelaten om wild te vangen. Een haas, een klein zoogdier dat leeft in het open veld en zich tegen rovers verdedigt door hard weg te rennen met snelheden oplopend tot wel zeventig kilometer per uur, is daarbij favoriet.
Om het overzichtelijker te maken, voor het vaak op de uitslag gokkende publiek, bouwt men cynodromen, ringvormige renbanen, waarin dode hazen worden rondgetrokken. Zes tot acht greyhounds rennen achter de mechanisch voortgetrokken haas aan en komen zo tot ongekende snelheden. Het jachtinstinct, de specifieke training en het loopvermogen doen de rest. En de haas is voor hen de ultieme motivatie om tot topprestaties te komen.,
Kijkend naar de marathon van Amsterdam zie ik hoe het begrip hazen invulling krijgt in de atletiekwereld. Ingehuurde of gevraagde atleten lopen een strak tempo, om daarbij de toploper, in dit geval Haile Gebrselassie, uit de wind te houden. De hazen haken één voor één af en uiteindelijk mag Haile Gebrselassie solo proberen een wereldrecord op de marathon neer te zetten. Hij redt het net niet, maar komt wel tot verbetering van het parcours record met drie seconden.
Ook hier zijn de hazen dienstbaar bezig. Ze doen hun werk om de atleet naar een topprestatie te brengen. Voor de kijker is het enige vermaak om te zien of het record er aan gaat. Wie de wedstrijd gaat winnen is op voorhand duidelijk.
Dat het ook heel anders kan toont de marathon van New York. Het wereldrecord komt bij lange na niet in zicht, maar er wordt strijd geleverd tot op de meet. Hendrick Ramaala gaat met de Keniaan Paul Tergat, s werelds snelste marathonloper, de strijd aan. Hij plaatst demarrages, wordt weer bijgehaald en dwingt Paul Tergat om tot het uiterste te gaan. Zittend op het puntje van mijn stoel volg ik deze thriller en hoop dat Hendrik Ramaala voor zijn aanvallend lopen beloond zal worden. Schouder aan schouder rennen ze naar de meet, elkaar dwingend tot een ultieme prestatie. Paul Tergat wint nipt voor de over de eindstreep vallende Hendrik Ramaala.
Beide marathons hebben topsport gebracht, maar het halen van een record is heel iets anders dan het houden van een echte wedstrijd van man tegen man. Mijn voorkeur gaat uit naar een wedstrijd zonder hazen. Laat die beesten maar vrij rondlopen in het veld of gebruik hun vacht in een cynodroom.

© hardloopnieuws.nl

Reacties

    Geen reacties.
Al een account, log hier in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hazen

18 januari 2006 (0 reacties)

Hardlopen


Spanning tot op de meet. Tergat wint voor de vallende Ramaala © hardloopnieuws.nl

Door Henk van Duuren

Het begrip hazen doet al jaren opgang in de loopwereld. Het komt uit de wereld van de jacht. Honden worden losgelaten om wild te vangen. Een haas, een klein zoogdier dat leeft in het open veld en zich tegen rovers verdedigt door hard weg te rennen met snelheden oplopend tot wel zeventig kilometer per uur, is daarbij favoriet.
Om het overzichtelijker te maken, voor het vaak op de uitslag gokkende publiek, bouwt men cynodromen, ringvormige renbanen, waarin dode hazen worden rondgetrokken. Zes tot acht greyhounds rennen achter de mechanisch voortgetrokken haas aan en komen zo tot ongekende snelheden. Het jachtinstinct, de specifieke training en het loopvermogen doen de rest. En de haas is voor hen de ultieme motivatie om tot topprestaties te komen.,
Kijkend naar de marathon van Amsterdam zie ik hoe het begrip hazen invulling krijgt in de atletiekwereld. Ingehuurde of gevraagde atleten lopen een strak tempo, om daarbij de toploper, in dit geval Haile Gebrselassie, uit de wind te houden. De hazen haken één voor één af en uiteindelijk mag Haile Gebrselassie solo proberen een wereldrecord op de marathon neer te zetten. Hij redt het net niet, maar komt wel tot verbetering van het parcours record met drie seconden.
Ook hier zijn de hazen dienstbaar bezig. Ze doen hun werk om de atleet naar een topprestatie te brengen. Voor de kijker is het enige vermaak om te zien of het record er aan gaat. Wie de wedstrijd gaat winnen is op voorhand duidelijk.
Dat het ook heel anders kan toont de marathon van New York. Het wereldrecord komt bij lange na niet in zicht, maar er wordt strijd geleverd tot op de meet. Hendrick Ramaala gaat met de Keniaan Paul Tergat, s werelds snelste marathonloper, de strijd aan. Hij plaatst demarrages, wordt weer bijgehaald en dwingt Paul Tergat om tot het uiterste te gaan. Zittend op het puntje van mijn stoel volg ik deze thriller en hoop dat Hendrik Ramaala voor zijn aanvallend lopen beloond zal worden. Schouder aan schouder rennen ze naar de meet, elkaar dwingend tot een ultieme prestatie. Paul Tergat wint nipt voor de over de eindstreep vallende Hendrik Ramaala.
Beide marathons hebben topsport gebracht, maar het halen van een record is heel iets anders dan het houden van een echte wedstrijd van man tegen man. Mijn voorkeur gaat uit naar een wedstrijd zonder hazen. Laat die beesten maar vrij rondlopen in het veld of gebruik hun vacht in een cynodroom.

© hardloopnieuws.nl

Reacties

    Geen reacties.
Al een account, log hier in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *