Hardloopnieuws

Archiefbeeld Trailrunner

Twee dagen goede spierpijn. Daarna kun je wel weer rustig hardlopen”, zegt Wolter de Lange. Zijn vrouw Natascha van Dalen knikt instemmend. Het echtpaar doet aan ultra trails, lopen over vijftig kilometer of meer. Een paar keer per jaar draaien ze de hand niet om voor honderd kilometer of meer. „Mensen vragen ons weleens: is dat wel goed? Nou ja, dit moet je niet wekelijks doen”, zo vervolgt Wolter.

Tot afstanden van vijftig kilometer is het aardig te trainen. „Wij halen veel plezier uit het lopen. Krijgen er energie van en voelen ons fit”, zo merkt Natascha op. Trainen doen ze wanneer het kan. „Want we werken ook en hebben een jong gezin.” Wolter is 44 en Natascha drie jaar jonger. Trailrunners zijn in tegenstelling tot andere atleten geen mensen van de klok. „De tijden die we lopen zijn niet echt belangrijk. Ook niet of je als eerste, tweede of tiende over de meet komt. Samen de finish halen, daar gaat het meer om. Lopers zijn heel sociaal. Bij veel trails is geen prijsuitreiking, omdat deelnemers weinig waarde hechten aan medailles en bekers. Het gaat om de geleverde prestatie.”

Lees hier verder