Ad
< terug

Schone sport

21 januari 2014 (0 reacties)

Hardlopen

Door Henk van Duuren

De mens is een wezen, dat elke keer weer op zoek gaat naar nieuwe uitdagingen. Deze nieuwsgierigheid zorgt voor blijvende ontwikkeling en maakt dat de grenzen van kennen en kunnen worden verlegd.
In de hardloopsport bijvoorbeeld worden trainingsmanieren gezocht om conditie en snelheid te verbeteren. Daar blijft het niet bij. Het lopen wordt wetenschappelijk benaderd en een team van professionele begeleiders kan vrij goed bepalen hoe de gesteldheid is van een atleet. Hoewel een wedstrijd lopen meer vraagt dan alleen conditie en snelheid is het wel de grootste bepalende factor.
Onderlinge verschillen zijn vaak heel klein of het nu gaat om een 100 meter of om een marathon. In beide uitersten komt het voor dat de atleten nagenoeg gelijk over de finish gaan. De wil om te winnen kan zo sterk zijn dat een atleet middelen zoekt om zijn wedstrijdkansen te verbeteren. Middelen die niet geaccepteerd worden door bonden en organisatoren. Door de inventiviteit van de sporters en hun begeleiders wordt de lijst van verboden middelen steeds groter. Men wil ‘schone sport om de atleten gelijke kansen te geven.
Een farce omdat de genetische kaart van mensen de kansen bepaalt of je wel of niet een bepaalde prestatie kunt leveren. Het gezegde dat je het ‘in je moet hebben bevat meer waarheid dan we ooit vermoed hebben. Ondanks beperkingen willen atleten een prestatie leveren, die op de grens van hun kunnen ligt. Blijft men achter bij de rest, dan wordt er gezocht naar een ‘stimulerend middel, in de regel een verboden of nog te verbieden product.
Moet je het gebruik ervan verbieden? Het wordt gedaan, vanuit een schijnbaar nobele gedachte. Het zal ook wel verboden blijven. De lijst met middelen zal echter blijven groeien. Onze ontdekkingsdrang, gekoppeld aan prestatiedrang, al dan niet met een stevige externe financiële impuls, zal ongeremd blijken.
Is dit verhaal dan een pleidooi om stimulerende middelen vrij te geven. Zeker niet, maar wel om ieder de illusie te ontnemen dat sport ooit echt ‘schoon zal zijn. Daarvoor is de mensheid in ontwikkeling net iets te slim.

© dehardloopkrant.nl

Reacties

    Geen reacties.
Al een account, log hier in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schone sport

12 december 2005 (0 reacties)

Hardlopen

Door Henk van Duuren

De mens is een wezen, dat elke keer weer op zoek gaat naar nieuwe uitdagingen. Deze nieuwsgierigheid zorgt voor blijvende ontwikkeling en maakt dat de grenzen van kennen en kunnen worden verlegd.
In de hardloopsport bijvoorbeeld worden trainingsmanieren gezocht om conditie en snelheid te verbeteren. Daar blijft het niet bij. Het lopen wordt wetenschappelijk benaderd en een team van professionele begeleiders kan vrij goed bepalen hoe de gesteldheid is van een atleet. Hoewel een wedstrijd lopen meer vraagt dan alleen conditie en snelheid is het wel de grootste bepalende factor.
Onderlinge verschillen zijn vaak heel klein of het nu gaat om een 100 meter of om een marathon. In beide uitersten komt het voor dat de atleten nagenoeg gelijk over de finish gaan. De wil om te winnen kan zo sterk zijn dat een atleet middelen zoekt om zijn wedstrijdkansen te verbeteren. Middelen die niet geaccepteerd worden door bonden en organisatoren. Door de inventiviteit van de sporters en hun begeleiders wordt de lijst van verboden middelen steeds groter. Men wil ‘schone sport om de atleten gelijke kansen te geven.
Een farce omdat de genetische kaart van mensen de kansen bepaalt of je wel of niet een bepaalde prestatie kunt leveren. Het gezegde dat je het ‘in je moet hebben bevat meer waarheid dan we ooit vermoed hebben. Ondanks beperkingen willen atleten een prestatie leveren, die op de grens van hun kunnen ligt. Blijft men achter bij de rest, dan wordt er gezocht naar een ‘stimulerend middel, in de regel een verboden of nog te verbieden product.
Moet je het gebruik ervan verbieden? Het wordt gedaan, vanuit een schijnbaar nobele gedachte. Het zal ook wel verboden blijven. De lijst met middelen zal echter blijven groeien. Onze ontdekkingsdrang, gekoppeld aan prestatiedrang, al dan niet met een stevige externe financiële impuls, zal ongeremd blijken.
Is dit verhaal dan een pleidooi om stimulerende middelen vrij te geven. Zeker niet, maar wel om ieder de illusie te ontnemen dat sport ooit echt ‘schoon zal zijn. Daarvoor is de mensheid in ontwikkeling net iets te slim.

© dehardloopkrant.nl

Reacties

    Geen reacties.
Al een account, log hier in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *