Hardloopnieuws

Met dank aan I Run Far

De beruchte Barkley marathons ging op zaterdag 14 februari om 6 uur ’s ochtends van start. De moeilijke omstandigheden met regen, kou, modder en mist – naast alles waar Barkley om bekend staat – eisten hun tol van de deelnemers, en de 40e editie kende een herhaling van 2025 met geen finishers en slechts één Fun Run-finisher. Het was een Barkley editie “as usual” met geen finishers

Dit jaar haalden slechts vier lopers de derde ronde, en Sébastien Raichon (Frankrijk) was de enige die deze voltooide. Zijn eindtijd was 38:05:46, wat binnen de toegestane tijd was om in aanmerking te komen voor een Fun Run – drie ronden van het parcours in minder dan 40 uur – maar hij miste de 36 uur durende cut-off tijd om een vierde ronde te lopen met meer dan twee uur. Het was een Valentijnsdag die de racers en hun teams zich nog lang zullen herinneren.

Hoewel niemand een herhaling verwachtte van de Barkley Marathons van 2024, die een recordaantal finishers kende – vijf van de 40 starters, waaronder de Britse Jasmin Paris, die als eerste en tot nu toe enige vrouw de wedstrijd uitliep – hoopten de deelnemers dat de resultaten van dit jaar aanzienlijk beter zouden zijn dan die van de Barkley Marathons van 2025, waar geen enkele deelnemer de finish haalde en slechts één Fun Run werd voltooid door John Kelly, die de Barkley al drie keer had uitgelopen.

Maar ondanks alle hoop in de wereld, werkten de omstandigheden de racers tegen. Dit was de vroegste startdatum ooit voor deze race, waarvan de startdatum en startlijst geheim zijn. Het was de eerste keer dat racers te maken kregen met februari-omstandigheden in Frozen Head State Park, Tennessee, en hoewel het al koud was bij de start, werd het alleen maar erger toen er tijdens de race mist en vocht opkwam, waardoor het glad en modderig werd. Daarnaast was er ook het probleem dat er midden februari aanzienlijk minder daglicht was dan bij de normale startdatum midden tot eind maart, wat van invloed is op het grotendeels off-trail, ongemarkeerde parcours. Alsof dat nog niet genoeg was, was de normale startlijn bij de beruchte gele poort in aanbouw, waardoor de lopers voor elke ronde een ander start- en eindpunt hadden.

Wat is de Barkley marathons?
De Barkley Marathons, die populair werden na de release van de Netflix-documentaire ‘The Barkley Marathons: The Race That Eats Its Young’ uit 2014, staan niet alleen bekend om hun moeilijkheidsgraad, maar ook om hun geheimzinnigheid voor en tijdens het evenement. Zelfs het aanmeldingsproces voor de race is een streng bewaakt ritueel. De race, die in zijn 40-jarige geschiedenis slechts 20 finishers heeft gekend – ongeveer 2% van de deelnemers – bestaat uit een lus van meer dan 20 mijl rond het staatspark die vijf keer moet worden afgelegd. De route verandert elk jaar als er een finisher is, en hardlopers wisselen doorgaans van richting bij elke ronde, hoewel dit jaar zowel de eerste als de tweede ronde tegen de klok in werden gelopen. Deelnemers moeten ongeveer 10 boeken vinden die in het bos zijn verstopt en pagina’s eruit scheuren om te bewijzen dat ze daar zijn geweest. Een groot deel van de route loopt buiten de paden en voert langs beroemde bezienswaardigheden, zoals de tunnel van de Brushy Mountain State Penitentiary, Rat Jaw en Meatgrinder. Algemeen wordt aangenomen dat de afstand van 20 mijl aanzienlijk korter is dan de werkelijke afstand van de ronde, en hoewel alle lopers de eerste vier ronden in dezelfde richting lopen, moeten de lopers die in de laatste ronde overblijven in tegengestelde richting lopen. Deelnemers krijgen 60 uur de tijd om het hele evenement te voltooien.Er is geen vaste starttijd voor het evenement en deelnemers krijgen een startvenster van 12 uur voorafgaand aan het evenement. Wanneer de raceorganisatie op de schelp blaast, hebben deelnemers een uur om zich klaar te maken. Ze hebben een vaste hoeveelheid tijd om elke ronde te voltooien en als een deelnemer de tijdslimiet mist of ervoor kiest om niet aan de volgende ronde deel te nemen, ’tikt’ hij af door een bugel voor hem te laten spelen.

Nieuwe racedirector
Terwijl Gary Cantrell, alias Lazarus Lake, tot 2025 in feite alleen de leiding had, kwam Carl Laniak vorig jaar erbij en heeft hij een groot deel van de organisatie van de race overgenomen. Net als vorig jaar wordt iedereen ter plaatse gedurende het hele evenement tot strikte geheimhouding verplicht, en worden de identiteiten van de deelnemers pas ver in de race bekendgemaakt door het ‘officiële’ nieuwskanaal van de Barkley Marathons – Keith Dunn’s X feed.

Deelnemersveld
Het deelnemersveld van 40 personen kwam dit jaar uit 15 landen en telde 10 vrouwen. Enkele van de topkandidaten aan de startlijn waren Sébastien Raichon (Frankrijk), Blanchard, Damian Hall (Engeland), King, Aurélien Sanchez (Frankrijk). Onder de vrouwen bevonden zich Emma Stuart (Ierland), Megan Eckert en Séverine Vandermeulen (België). Er was ook een Nederlandse deelneemster

Wedstrijdverslag
Met nog 16:05 op de klok passeerden alle 12 lopers in de tweede ronde halverwege de lus de toren, maar daarna volgden de uitvallers snel. Raichon, Blanchard en Hall voltooiden allemaal ronde 2 in 22:35:40. Dit was Raichons tweede poging in de race, Halls derde en Blanchards eerste. Hall was als eerste terug op het parcours en koos ervoor om de beek meteen op blote voeten over te steken om zijn schoenen droog te houden. Hij werd kort daarna gevolgd door Raichon en Blanchard.King, die voor de derde keer aan de race deelnam, voltooide zijn tweede ronde in 24:06:38 en begon na een pitstop van 36 minuten aan ronde 3. Hij was de laatste loper die aan ronde 3 begon, aangezien de overige 12 lopers van ronde 2 waren uitgevallen of de tijdslimiet voor de volgende ronde hadden gemist.Toen zondag, de tweede dag, begon, kwam er naast regen ook mist bij, waardoor het zicht beperkt was en de omstandigheden nog uitdagender werden. Blanchard viel halverwege ronde 3 uit vanwege de kou en King viel uit nadat hij slechts vier boeken had gevonden terwijl de mist steeds dichter werd.Toen de klok de 36 uur naderde, het tijdstip waarop de deelnemers moesten vertrekken om aan hun vierde ronde te beginnen, was er nog geen teken van de twee overgebleven lopers – Raichon en Hall – op het parcours in de mist.Ongeveer twee uur na het verstrijken van de cutoff, maar nog voor het verstrijken van de tijdslimiet van 40 uur voor de Fun Run, finishte Sébastien Raichon zijn drie ronden tellende Fun Run in 38:05:46. Niet lang daarna keerde Damian Hall terug naar de finish zonder de derde ronde volledig te hebben voltooid.