Hardloopnieuws

Wat is de sleutel om het parcoursrecord bij een ultramarathon van 250 mijl? (402 km) te verbreken:Aardappelpuree, en 19 minuten slapen op de grond. Dat was de drijfveer voor Rachel Entrekin tijdens haar historische prestatie bij de Cocodona 250 in Arizona, waar de Amerikaanse het algemeen klassement – inclusief de mannen – op haar naam schreef in een recordtijd van 56 uur, negen minuten en 48 seconden.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Coconino County (@coconinocounty)

“Ergens rond kilometer 320 heb ik vijf minuten geslapen bij een verzorgingspost”, vertelde de 34-jarige atlete de ochtend na haar overwinning aan BBC Sport.”Toen ik ongeveer 370 kilometer had afgelegd, heb ik twee dutjes van zeven minuten op de vloer gedaan. En wat eten betreft: ik kan onmogelijk zeggen hoeveel ik precies heb gegeten, maar als het om echt eten gaat, heb ik vooral veel aardappelpuree gegeten.””Aardappelpuree is het lekkerst. Je wordt het kauwen beu en je wilt daar geen extra energie aan verspillen.”

Entrekin vulde onderweg ook zijn energie aan met tal van energiegels, snoepjes, rijst en bouillon, en had aan het einde zelfs nog de kracht om een eindsprint in te zetten.De ochtend na de race, nadat ik van 23.00 uur tot 06.30 uur had geslapen, heb ik besteed aan het bijtanken en het aanmoedigen van andere lopers bij de finish.Ze werd tijdens de race ondersteund door een team van zes personen, waaronder haar ouders, en dit was haar derde overwinning op rij, nadat ze in 2024 en 2025 de vrouwenwedstrijden had gewonnen.

“Mannen en vrouwen hebben natuurlijk heel verschillende vaardigheden, maar bij een evenement als dit gaat het om veel meer dan alleen fysieke conditie,” aldus Entrekin.”Je houding en je vermogen om met stress om te gaan zijn zo belangrijk; ze zijn minstens net zo belangrijk als je fysieke conditie, dus ik denk dat de kansen bij zoiets als dit veel gelijker verdeeld zijn.”De Cocodona 250 wordt beschouwd als een van de zwaarste ultramarathons ter wereld. Het parcours loopt van de Sonorawoestijn via Sedona naar de heuvels van Flagstaff, met een totaal hoogteverschil van ongeveer 11.800 meter.

Entrekin is nu professioneel trailrunner, maar werkte vroeger als fysiotherapeut, waardoor ze de dag na haar eerdere Cocodona-wedstrijden weer aan het werk ging.Haar tijd bedroeg vorig jaar 63 uur, 50 minuten en 55 seconden, wat het gevolg was van haar ontevredenheid na het evenement van 2024.”Ik vond de persoon die uit die uitdaging naar voren kwam eigenlijk niet zo aardig,” legde Entrekin uit.”Ik was gefinisht, ik had de race gewonnen, maar ik zat echt in een negatieve gemoedstoestand en ik was helemaal niet enthousiast. Ik besefte niet wat ik zojuist had gepresteerd.”Toen ik in 2025 terugkwam, was een van mijn belangrijkste doelen om iemand te zijn waar ik met trots naar kon kijken als ik de finish bereikte, ongeacht op welke plaats dat zou zijn.”

“Deze race is een geweldige kans om erachter te komen wat voor type je bent, temidden van, nou ja, adembenemende landschappen en heel veel rotsen, terwijl je onderweg een heleboel snacks naar binnen werkt!”Ze omschrijft haar training als “niet-traditioneel” en zegt dat ze haar wekelijkse aantal kilometers niet bijhoudt en geen trainingsschema volgt.Een gemiddelde week bestaat uit zo’n 110 tot 130 kilometer in de Arkansas Valley in Colorado, waar Entrekin nu woont, hoewel ze oorspronkelijk uit Birmingham, Alabama komt.

Hoewel ze na de Cocodona even een pauze inlast, heeft Entrekin haar zinnen al gezet op de volgende race – de Ultra Trail du Mont Blanc in Chamonix, Frankrijk – die met zijn 174 kilometer in vergelijking waarschijnlijk als een wandelingetje zal aanvoelen.